pijesz, co ci sprzedam.

2011-05-18T14:09:00.001+02:00

będziemy się żegnać.
doszedłem do czego miałem plan dojść, serwując alkohole za 1000 zł od strzału i robiąc miesięczne zarobki szaraczka w jeden wieczór, na boku. wystarczy, czas się przetransferować w inne pieniądze. widzicie je u góry.
jeszcze tam nie jestem, ale będę. niedługo.

trzymajcie kciuki.

protect the queen.

2010-11-17T19:06:00.000+01:00

będę pisał, muszę ogarnąć parę rzeczy.
obrazek powiązany.

zaklęte rewiry est. 2010

2010-09-27T09:25:00.000+02:00

na przestrzeni kilkunastu lat w polsce praca w gastronomii uległa wielkiej degradacji. o zaszczytnej onegdaj funkcji bufetowego pamiętają teraz tylko ludzie, którzy do barów przychodzą rzadko, jeśli w ogóle. to barman był arystokratą klasy pracującej, jak opisał go nowicki (nowicki..?), to on, razem ze starszymi kelnerami "panami starszymi" tworzył atmosferę lokalu i stanowił podstawowy element magiczny każdego z nich.
selekcja była trudna, nie każdy się nadawał i nie każdego chciano.
nie chodzi już nawet o to, żeby być miłym i otwartym wobec klienta - do tego nie trzeba wielkiej filozofii, wystarczy być dobrze wychowanym; jednakże dzisiaj na samą myśl o znajomości etykiety i protokołu dyplomacyjnego można zrzygać się ze śmiechu.

ze śmiechu najdalej rzygaliby dzisiejsi barmani, niesamowicie wydajni, agresywni, zadufani w sobie młodzi studenci, których wysoce pierdoli to, kim lub czym barman był wczoraj. ja byłbym wśród nich, to raczej oczywiste.. parę lat zarobić, pobawić się, pozaliczać, zostać przedstawicielem diageo, bolsa czy bacardi martini. albo zrobić dwójeczkę, zaczepić się na wycieczkowcu i tam robić swoje, za 300%. o taak. promy, święty graal tego zawodu.
w momencie, gdy od barmanów zaczęto wymagać więcej, dokonała się powolna synteza i wyodrębnienie potrzebnych cech, zostawiając te mniej potrzebne gdzieś tam, między butelkami lepszego wina kurzącymi się na zapleczu, a serwetkami, które w prehistorii wskazywały, który z gości jest właśnie obsługiwany. ich miejsce na barze zajęły neony johnniego walkera, magnesowe pudełko absoluta i mnóstwo innych, nowoczesnych i oczojebnych gadżetów, którym klient ma zadanie się przyglądać, bo barman jest zbyt zajęty, żeby z nim rozmawiać. i zostawić napiwek, chuj wie za co.

ars barmandi II

2010-09-22T08:50:00.001+02:00

po tych kilku latach podrywania, gdy zupełnie już traci się przyjemność z szybkich numerków i niezobowiązujących rypanek, zgorzkniałym adonisom spod znaku alkoholu przyjemność i znacznie większą satysfakcję zaczyna przynosić już nie sam akt podrywania, a coś zupełnie odwrotnego. zabawa treningowa, a zaletą tej zabawy jest fakt, że bawić się w to mogą i zajęci barmani, i wolni.
zabawa w "kto ładniej spławi".
w ten sposób można sobie błyskawicznie wytrenować szybką, sytuacyjną gadkę, która, dobrze poprowadzona, gwarantuje niezły ubaw. w miejscu, gdzie pracowałem z lasek robiliśmy sobie takie igrzyska, że kelnerzy nie odchodzili spod baru, żeby nie uronić co cenniejszej perełki. im brzydsza klientka, tym bardziej chamski tekst- to recepta, która działa zawsze, jedynie wykonanie jest elementem, który można doszlifowywać w nieskończoność.
przykłady?
wyjątkowo brzydki potwór zostawia napiwek.
- nie trzeba reszty, dla ciebie.
- dzięki.
- oddasz w naturze ("gorące" spojrzenie).
- ..nie. to albo ci oddaję resztę, albo czekamy na twoje następne wcielenie.

do baru podchodzą dwie, jedna średnia, druga straszna. z kumplem od razu tą drugą ochrzciliśmy "Koń", co może być wskazówką co do pewnych cech jej uzębienia i śmiechu. tak, rżała.
koleżka wziął je na siebie; najpierw obsłużył tę, powiedzmy, znośną. kończy, uśmiechnął się (a ma uśmiech jak ojciec uśmiechający się do najukochańszego syna z zespołem downa):
- a co dla konika?
chyba nie było to nowe miano dla tej młodej damy, bo wyszła. już nigdy nie dowiedzieliśmy się, co miało być dla konika...

oprócz tego dochodzą całkiem przyziemne, wulgarne manewry, na które mogą sobie pozwolić tylko najebani barmani - polecanie na oko stukilowej klientce drinka "b-52" (jest tylko jeden drink, który mogę ci z czystym sumieniem polecić patrząc na ciebie), płacenie dziewczynie za piwo, żeby tylko więcej nie przychodziła, gratulowanie przechytrzenia selekcji w klubie (wyobraźcie sobie ich miny), proszenie o nierobienie takiego śmiesznego wyrazu twarzy, zapytanie laski z zezem o to, na którego barmana patrzy składając zamówienie, oznajmianie jej, że gdy patrzymy jej w oczy to kręci nam się w głowach, albo zwracanie się do tej grubszej w liczbie mnogiej.

chamski, bezczelny festyn arogancji i prostactwa - ale posiedź przy nas przez chwilę, a ze śmiechu zjebiesz się z hockera.

absolwent night

2010-09-20T17:14:00.002+02:00

starzeję się.
robi mi się żal taconiosek, obdartusów i głuchoniemych od porcelanowych słoników. a, i brzydkich, tłustych lasek, walczących o barmana.
o ile z litości do niepełnosprawnych słoników zostałem wyleczony bardzo szybko, gdy jeden z nich po drugim obchodzie sali nie pieprząc się podbił do maszyny, gdzie przepuścił 5 dych, to jeśli chodzi o "pustych" klientów ostatnio pękłem.
środek tygodnia, balet tak se, ani dramatu, ani urwania jaj, czyli praktycznie najbardziej kasogenny wieczór, bo na wszystko jest czas. siedziało ich dwóch, wystarczająco blisko, żeby rozmawiać, i na tyle daleko, żeby mogli osobno spić piwo w spokoju. siedzą, piją. jeden, widać, że gość różnie miał w życiu, niesamowicie grzeczny ("przepraszam, kolego, można popielniczkę? w ogóle sorry, że nazwałem Cię kolegą") co jest domeną ludzi albo bogatych, albo bardzo biednych, w pewnym momencie wyciąga portfel. w portfelu cienko, ale znajduje parę złotówek i prosi mnie. przepraszając. najtańszej wódki, kieliszek.
i to był moment, kiedy zrobiło mi się gościa żal. gdyby był młyn, nawet bym nie zwrócił na niego uwagi, zrobiłbym i leciał dalej, ale miałem czas obejrzeć go sobie dokładnie, chcąc czy nie.
policzylem mu za pół najtańszej, bo i tak więcej nie miał. chciałem dać mu coś na popchnięcie tej wódki. nie chciał. tradycjonalista, starej daty, szczerze mówiąc mogłem się domyślić. posiedzieli jeszcze z godzinę, rozmowa zupełnie się chłopakom nie kleiła, a może nie byli w nastroju. na zachętę dałem chłopakom jeszcze po kieliszku od siebie. tym razem, dla jaj, położyłem im po ćwiartce cytryny obok. popatrzyli jakby zupełnie nie wiedzieli, co z nią zrobić. ot, psikus.
po pewnym czasie, gdy już poszli, doszedłem do wniosku, że mogłem chłopakom na tajniaka postawić coś droższego. zostałbym cichym bohaterem wieczoru, i miałbym jakąś tam satysfakcję.
ale w zasadzie nie mieli przecież źle.
a ja zrobiłem wtedy 400 za 6 godzin stania.
ach, te wieczory bez ludzi.

są momenty, gdy nawet chuj czuje potrzebę odkupienia win.

ars barmandi I

2010-09-11T18:09:00.000+02:00

myślisz czasem, patrząc na barmana, "ile on musi wyrywać lasek!"?
już nawet nie chodzi o wygląd, ale magia czarnej koszuli na tle drogich butelek zawsze, zawsze robi swoje. przywilej porozmawiania z każdą pijącą kobietą to sam w sobie niesamowity potencjał, a każdy barman to kopalnia zagrywek, tekstów i zachowań, które prowadzą do jednego: najstarszego na świecie, ordynarego spuszczenia z krzyża.
można agresywnie, można delikatniej, najważniejsza i tak zawsze jest prawidłowa ocena, z kim rozmawiasz i na co możesz sobie w tej rozmowie pozwolić. czasem wystarczy głębsze spojrzenie w oczy, uśmiech i bezczelne "umówmy się", czasem po prostu nie zgadzasz się, żeby sprzedać jej piwo z sokiem ("jesteś za fajna na piwo z sokiem, robię ci drinka"), czasem po dwóch, trzech wieczorach gorączkowego i rozpaczliwego bajerowania nie jesteś w stanie nawet dowiedzieć się, czy jest chętna, czy nie ma z kim pogadać. więcej niż trzy wieczory się nie zdarza, nie ma sensu marnować czasu, gdy dookoła mijają cię możliwości.
gdy już przynęta zostaje zarzucona i, co ważniejsze, łyknięta, pojawiają się kolejne, niezliczone opcje. jeśli stoisz z kimś kumatym, dajesz mu cynk i schodzisz wcześniej. jeśli nie chce ci się załatwiać sprawy od razu, bierzesz numer. jeśli widzisz, że podjaranie jest intensywne, ale może zaraz przenieść się na kogoś innego, musisz działać i podejmować decyzje dużo szybciej. najpierw bierzesz torebkę - uzależniasz ją od siebie, bo u ciebie ma hajs, telefon i co jeszcze. wiesz kiedy dzwoni, idzie przypudrować nosek, bierze tiktaki, wiesz dużo, i możesz to wszystko wykorzytać. przypadkowe spotkanie na papierosie na zewnątrz lokalu? zupełnie losowe mijanie w drodze do toalety? najlepiej od początku dać jej do zrozumienia, że jesteś zainteresowany, wtedy od razu zorientujesz się, na jakiej jesteś pozycji. jeśli wraca do ciebie, szuka cię wzrokiem, po obsłużeniu nie odchodzi - wskazane jest działanie. jeśli jest brzydka, tłusta albo ma krzywe zęby, zeza, rzeżączkę, co tylko sobie wymyślisz - męcz się, to twoja wina, że źle cię odczytała. hamuj co tłustszą bajerę, i rezerwuj ją dla lepszych, nie możesz pozwolić, żeby wplątano cię we flirt ze smoczycą...
chociaż znam i takich, którym niekoniecznie takie cudne przywary przeszkadzały... do momentu, aż wytrzeźwieli.
dlatego dobrze jest obejrzeć sobie dokładnie wszystkich podchodzących i odchodzących od baru.
gdy cały czas rozmawia się z kimś, widząc go od pasa w górę, można nieźle się wjebać, w dobie mcdonalda i fejsbukowych gruszek.
i na totalną ironię zakrawa fakt, że wiedząc to wszystko, i widząc to wszystko, nierzadko metr ode mnie, od bardzo długiego czasu zupełnie nie chce mi się robić takich rzeczy.
gdy już wiadomo jak, to takie żenująco łatwe.. czasem aż wstyd.

z pustego i salomon nie naleje. my tak.

2010-09-08T12:32:00.024+02:00

polanie 16 "40-mililitrowych" porcji z półlitrowej butelki wódki jest trudne, ale nie niemożliwe. nawet, jeśli lejesz kieliszki, wystarczy, że masz w harmonogramie 2-3 koktajle, a one już zrobią dobrze.
ot, taka luźna dygresja - musiałem się tego nauczyć, gdy w klubie zreflektowano się, że rzucający barmani przyciągają klientów i robią hajs. zapomniano jednak o jednym drobnym, ale nas bardzo martwiącym szczególe - za rozbite butelki i alkohol płacimy sami.
no i trzeba było nadrobić parę razy.
pisać dalej?
rzeczywista cena mojito, nie uwzględniając robocizny, to cena jednej porcji rumu. to wszystko. a teraz przypomnij sobie, ile ostatnio płaciłeś/aś za nie w klubie. gdzie te pieniądze? jeli nadal nie wiesz, przypatrz się powoli rozjaśniającemu się szlachetnemu i strudzonemu obliczu barmana, który właśnie dowiaduje się, że ma ich zrobić sześć, a ty płacisz od razu i nie chcesz żadnych paragonów, bo po co.
echo lat 90., czyli wiecznie żywe, pierdolone kamikaze. po wejściu na polski bar syropów rioby, także wiki cymes i innych herbapolów, po poszerzeniu ich gamy produktów o syropy niebieskie, bar, gdzie sprzedawało się kamikaze stał się nagle miastem ze złota dla pracujących tam barmanów.
dodaj do tego wysoką marżę na likierach, rolnik cytrynowy/napój z limonki, który wypełni ubytki, i na dwa zestawy kamikaze za jeden przynajmniej kasę biorę ja.
gdy dostaję bony/zamówienia na 10x kamikaze, boski wiatr czuję na twarzy.

jedno sprostowanie; wysokie ceny wyżej wspomnianych drinków nie są spowodowane chciwością, to nie barman ustala ceny drinków z karty. ale przygotowanie i zrobienie i kami, i mojito to, w najlepszym wypadku, pół minuty na każde.
w tym czasie można nalać 6 danielsów z colą.
który barman w tej konkretnej minucie zarobi dla klubu więcej?

per aspera ad $

2010-09-05T18:17:00.002+02:00

jeśli kiedyś zastanawialiście się, jaka inkarnacja byłaby wystarczającą krzywdą dla hitlera, mussoliniego czy polpota, to mogę pomóc.
młody, niedoświadczony kelner w dużej, popularnej restauracji to kara aż nazbyt okrutna dla takich skurwieli jak oni.
biedny, gnębiony przez starszych stażem śmieć, który nie może odezwać się ani słowem (czekałeś kiedyś 40 minut na kawę, po czym dostałeś ją zimną? twój kelner miał wtedy jeden z gorszych dni w życiu, czyli zwykły dzień w pracy), a musi znosić wszystko, będąc w lokalu największą postacią tragiczną. i jednocześnie najbardziej żałosną.
chyba, że lubi picie kawy tak naszprycowanej chemią, że właścicielom szop z dopalaczami zrobiłoby się wstyd po przeczytaniu połowy zawartości jednej filiżanki.
jeśli jest się dodatkowo postacią pyskatą, to nawet jedzenie dostaje zimne, bo bo z kuchnią kosę mają tylko pyskaci debile.
dobry kelner zrobi mnóstwo z niczego, a jeśli jest jeszcze wystarczająco bezczelny, na widok 5 złotych tipa rzuci ci jeszcze 2 dychy, żebyś miał na taksówkę.
młody tadziu z mnóstwa zrobi nic, a na deser debil sprzeda jeszcze perriera, zamiast podać perriera, czyli służbową, dużo lepszą jakościowo, choć niedocenianą wodę gazowaną firmowaną logiem Tanie i Pewne.

bez paragonu.

2010-09-02T12:48:00.002+02:00

fajnie jest być mróweczką. codziennie, od poniedziałku do piątku zapierdalającą w urzędowych 8-16 w mrowisku pełnym innych, pracowitych mróweczek. potem brać swoją dziewczynę i zabrać ją na "drinka do klubu". dobrej zabawy nie powinna popsuć świadomość, że dla pana z drugiej strony baru jesteś leszczykiem, który za ładniejszą wódkę z sokiem [wow wow, 3 warstwy] zapłacił dubla, w dodatku dla średniej szmuli. jedyną przewagą takiej mróweczki jest fakt, że ona po 30 roku życia ma zawód, w którym chce i może zostać.
barmanów po 30 roku życia jest niewielu, a jeśli są, widać, że przegrali, lub właśnie są w trakcie przegrywania.
bo jeśli zaczynasz robotę, i jest to robota za barem, to albo szybko kończysz, albo grzęźniesz w tym po uszy.
nie chcesz w wieku 28 lat obudzić się z ręką w gównie, w którym tkwi karteczka "nie umiem nic innego". poza tym szybka kasa uzależnia, głośna muzyka uzależnia, a z drogiego chlania nie chcesz zrezygnować sam, bo jest przecież tak kurewsko przyjemne.

cały czas pijecie, co wam sprzedaję.

2010-08-31T12:43:00.003+02:00

mężczyźni to fatalni podrywacze. jeśli już z odwagą, to bez polotu, wyobraźni, nawet krztyny kreatywności. skąd ja to znam? chyba z parady wściekłych jajników, zbierających się co środa na kolejny seansik tvn style. tylko, że jeśli to ja słyszę "skądś Cię znam", to muszę mieć naprawdę zajebisty humor, żebyś usłyszała bardziej coś w stronę "ja Ciebie też, chyba śniłaś mi się dzisiaj", niż rzuconego na odchodne "możliwe, rozwożę pizzę po godzinach".
chcecie finezji o 4 nad ranem, to zaoferujcie ją same, uroczo żałosne, rozmazane, pijane lolitki z "zrób mnie" boleśnie krzyczącym z facjatek.
w przeciwnym wypadku dostaniecie wariant oszczędnościowy, czyli drink za firko, lekka bajera w wolnej chwili [albo nawet nie, zależnie od tego, w jakim stopniu bar pomaga ci utrzymać równowagę] i ustawka na odprowadzenie do domu.
i nie, nie będzie numeru telefonu.
najwidoczniej musiałem zapomnieć, ojej, jaki ja roztrzepany.

2009-11-30T00:48:00.001+01:00

nie znajdziesz porządnej roboty tak od razu. a już na pewno nie żebrząc po lokalach, z cefałką w zębach podchodząc do każdego cwaniaczka, który przypadkiem został osobą decydującą o zatrudnieniu bądź niezatrudnieniu ciebie.
poznajesz, gdzie gastronomia chodzi, gdzie pije, gdzie się bawi, a gdzie nie. zaczynasz tam być, zaczynasz poznawać ludzi, ludzie zaczynają poznawać ciebie, powoli, powoli robisz sobie markę.
większość miast strukturę gastronomii ma zamkniętą - to znaczy, że jest pewna grupa osób, która trzyma wszystko w łapie, którą miastem trzęsie. struktury niższe działają na podobnej zasadzie; jeśli nie jesteś znajomym znajomego, popracujesz miesiąc i możesz się pakować, bo nikt po tobie nawet nie zatęskni.
jedyna szansa, na dobrą, perspektywiczną pracę wynika ze znajomości. brzmi znajomo? możliwe, bo to jest właśnie to, co podobno się ostatnio zmieniło. no więc nie - pod tym względem polacy są wielkimi tradycjonalistami, co nie zmienia faktu, że ty dalej niż na zmywak nie zajedziesz.
cóż, chyba wspominałem już kiedyś, że nie jest łatwo.

kuźnia alfa males

2009-11-15T16:12:00.001+01:00

dziś inaczej.
surowy, zdawkowy język, którym się posługuję, to nie jest tylko zabieg literacki. tak się rozmawia, gdy za barem stanie dwóch gości, przekonanych o swojej wyższości nad drugim. ok, to artyści są głównie narcyzami - ale barmani również.
jeśli myślisz o sobie, że jesteś dobry, ciężko będzie ci pochwalić mój cocktail. choćby był zajebisty, pyszny, delikatny i oryginalny, to ma jeden, zajebisty mankament - nie ty go zrobiłeś.
może wynika to z kompleksów, może z tego, że w paru miastach w polsce w gastronomii wygrywa się po trupach, gdy udowodnisz, że jesteś silniejszy. wyścig szczurów - może i tak, ale musisz być tym silniejszym, odważniejszym i bardziej znieczulonym szczurem, żeby wygrać. doprowadzenie się do takiego stanu, takiego sposobu myślenia, jest trudne i niewdzięczne. gdy pracowałem na zasadzie castingów, z innymi chłopakami, z których miał być wyłoniony jeden, nie było mi żal. jak nie ja, to ktoś inny dostanie tę robotę, a tylko mi zależy, żebym to był ja. pierdolniesz się na czymś - licz na uśmieszki, pierdolniesz się mocno - licz na zjebę.
w każdym innym przypadku liczysz tylko na siebie.

2009-11-07T07:15:00.001+01:00

każda nowa jest taka sama.
uczysz się jej, ona uczy się ciebie. sprawdzasz, gdzie trzeba dotykać, żeby było dobrze, a czego nie robić, żeby nastrój nie prysnął. jak ją rozebrać, jak ją ubrać, co można włożyć i gdzie, czego nie pakować tam pod żadnym pozorem, sprawdzasz wytrzymałość, tolerancję, kaprysy, zachcianki. dowiadujesz się, jak zachowywać się, gdy oboje jesteście już rozpaleni, żeby cały czas iść w równym rytmie i harmonii ze sobą nawzajem. abyś nigdy nie skończył przed nią, a nawet jak zareaguje, gdy pojawi się obok obca kobieta, która ma zamiar się przyglądać.
choć czasem masz ochotę ją uderzyć, sprawić by cierpiała chociaż w połowie, jak ty i twoi bliscy przez nią. i nic nie zrobisz, bo uwielbiasz kochać się z nią co noc.

dobre barmanki powinny zostać lesbijkami, bo ta robota naprawdę jest jak kobieta.

ani żadnej rzeczy, która jego jest.

2009-10-30T14:50:00.002+01:00

teraz najważniejsze, i najtrudniejsze zarazem. najważniejsze, bo zamiast rzucania koła ratunkowego uczę pływać, a najtrudniejsze, bo muszę opisać to tak, żebyś nie odebrał tego źle. moja głowa, a bardziej równowaga, jest jak mydlana bańka. w sobotę, będąc pod stałym ostrzałem, cały czas moje napięcie wynosi sto procent, a każda rzecz, którą wytrącisz mnie z równowagi, jest jak taka mała, skurwysyńska igiełka, która leci w stronę mojej mydlanej bańki. za którymś razem trafisz... a wtedy bańka pęknie, opryskując wszystkich wokół. ja sam nie chciałbym się wtedy znać.

to wszystko to reguły, które sprawiłyby, że wieczór byłby przyjemniejszy dla wszystkich. nie piszę tego, żebyś od jutra zaczął przychodzić
do baru z notatkami, zresztą, procent czytających wiele nie zmieni. ale jeśli każdego wieczoru zrobisz choć jedną z wymienionych rzeczy, ktoś, gdzieś, będzie ci wdzięczny, nawet, jeśli nie będzie miał czasu tego okazać.

2009-10-30T14:48:00.010+01:00

każdy barman mógłby napisać książkę o tym, ile to razy próbowano go zrobić na reszcie. tylko że widzisz, to dlatego właśnie za barem jestem ja, nie ty - jestem bogatszy o tych kilka doświadczeń z cyganami, cwaniaczkami i bezczelnymi typami, którzy tonem głosu próbują wyegzekwować hajs od barmana.

2009-10-30T14:48:00.009+01:00

zaczynasz zamawiać u mnie, kończ zamawiać u mnie. mówię tu o jednym zamówieniu. jeśli dałem ci do zrozumienia, że je przyjąłem, to wierz mi, mam je w głowie. rozumiem, że barman obok już jest wolny - ale za takie coś w lepszych klubach obaj się na ciebie wkurzymy, a w gorszych będziesz musiał zapłacić za oba zamówienia.

2009-10-30T14:48:00.008+01:00

nie wołaj mnie po imieniu, gdy widzisz, że mimo tłumu już cię zauważyłem. jedyne co wtedy zrobię, to dam ci znak, żebyś poczekał, a to, że poczekasz, chyba i tak już widzisz. ostatnią rzeczą, której chcesz, to żebym zaczął żałować, że mnie znasz. bo wtedy bardzo, bardzo szybko zaczniesz żałować ty - mam tendencję do irytowania się, gdy ktoś drze się mi nad głową próbując po kolei wszystkich moich ksywek barowych, i to bez porządku alfabetycznego.

2009-10-30T14:48:00.007+01:00

zamawiaj od razu. wszystko. jedyny przypadek, kiedy możesz mieć copięciosekundowe zachcianki, to gdy ja nie mam ruchu, a ty jesteś naomi cambpell. tym bardziej, jeśli naprawdę mogłem zrobić całe zamówienie za jednym razem. do shakera zmieszczą się nawet trzy porcje kamikadze, uwzględnij to, krzycząc do znajomych przez ramię cooo pijeeemyy???
gdy odbierasz to, co zamówiłeś, miej wyjęty portfel. to wszystko bardzo cenne sekundy, które mógłby wykorzystać ktoś po tobie. ja idę na szybkość i efektywność, która nie zaistnieje, jeśli się guzdrzesz. chyba, że jesteś pijany - wtedy będę miał z ciebie bardzo dyskretną, ale również bardzo intensywną polewkę.
aha. i nigdy, ale to nigdy, nie targuj się o cenę. nie chce mi się nawet pisać, z jakich powodów.

2009-10-30T14:47:00.002+01:00

bądź wyrozumiały. czasem są momenty, gdy jest taka tabaka, że nie daję rady zapamiętać wszystkiego. nie proś więc o to samo, jeśli minęła godzina i 80 osób. zdanie czy podać to samo nie jest moim obowiązkiem, tylko uprzejmością, którą posługuję się, gdy tylko mogę.

2009-10-30T02:54:00.001+01:00

ktoś wspominał niedawno o dekalogu. nie wiem, czy chodziło o dekalog klienta, czy barmana.. opiszę więc oba.
jesteś klientem? pierwsza sprawa - bądź cierpliwy. kolejek nie wymyślono po to, żeby cię wkurwić, tylko żeby był jakiś, syfiasty bo syfiasty, ale porządek. nie jesteś pępkiem świata, przykro mi. ale ja też chciałbym, żebyś był zadowolony, bo jeśli masz odrobinę przyzwoitości, sprawisz, że zadowolony będę i ja.
walenie w bar szklanką, stukanie, pstrykanie palcami [nawet nie chcecie wiedzieć, co z nim zrobiłem], gwizdanie czy krzyczenie panie PASSOÃ, bo to mam akurat na koszulce, nic ci nie da. chociaż, trochę skłamałem - da, jeśli automatyczne przekierowanie w głowie barmana na koniec kolejki oczekujących jest tym, po co przyszedłeś.

dobry i zły #2

2009-10-24T18:47:00.003+02:00

wiesz, kto to jest dobry barman?
poznasz go, bo jest dumny z tego, że jest barmanem. wie, że trochę potrafi, bo jeśli by tak nie myślał, nie byłby dobry. ale nie usłyszysz tego od niego, bo to, co on myśli, nie jest na tyle ważne, żebys miał sobie zawracać tym głowę. jest w stanie obsłużyć cię tak, że pieniądze zostawisz mu z przyjemnością, uśmiechnąć się do każdego, zagaić podczas przygotowania cocktailu i w zasadzie od niego właśnie dowiedziałeś się, że przed tobą był to ulubiony drink między innymi ernesta hemingwaya, więc właśnie pogratulował ci gustu i wiedzy o alkoholach. jeśli zdecydujesz się zapalić papierosa, przed twoim nosem wyrośnie zapalniczka, a własnie wyczyszczona popielniczka ląduje po twojej prawej stronie. wylałeś whisky na bar, i on prosi cię o wybaczenie, że szklanka była śliska - najwidoczniej nie zdążył jej wytrzeć wystarczająco. to zdarza się codziennie, proszę sie nie przejmować.
gdy zamówisz u niego wytrawne martini, dobrze, jeśli doprecyzujesz zamówienie, określając, z którego filmu z jamesem bondem martini masz na myśli. jak nie - nie ma najmniejszego problemu - z przyjemnością poinformuje cię, że to z casino royale, nazywane vesper, od imienia kochanki bonda jest bardziej słodkie, cytrusowe, bo zawiera w sobie kina lillet, likier z francji, z roku 1953. zasłużył tą wiedzą na kolejkę razem z toba.. szkoda, że jest w pracy, bo niestety jego zasady zabraniają mu pić podczas godzin służbowych. jest w pracy, a nie na pokazie mody - nie wygląda więc jak młode, zakochane w sobie chłopaczki, rzucające butelkami żeby móc pokazać się w najnowszej koszulce bacardi. elegancki strój nie oznacza braku wygody, a ty przecież oczekujesz, że będzie wyglądał tak, jak miejsce, w którym pracuje.
gdy nie wiesz co zamówić, dobrze trafiłeś. razem zbudujecie coś, czego nigdy nie próbowałeś, a co będzie zawierać wszystkie twoje ulubione składniki. mocniejsze, bardziej stawiające na nogi, do posączenia, delektowania się? w każdej kategorii masz minimum 3 opcje. z takim barmanem możesz pozwolić sobie na brak zdecydowania. a na wypadek, gdyby nie zasmakowało, popróbujecie dalej. w końcu to twoje zadowolenie jest najważniejsze.

dobry i zły #1

2009-10-24T18:46:00.001+02:00

wiesz, kto to jest dobry barman?
poznasz go, bo jest dumny z tego, że jest barmanem. wie, że jest najlepszy, bo jeśli by tak nie myślał, nie byłby dobry. jest w stanie obsłużyć 20 ludzi w ciągu 10 minut, puścić oko do ładniejszej panienki, przybić ci piątkę, jeśli uznasz, że jest w porządku. bo jest w porządku - dał ci zapałki i przysunął popielniczkę, jak chciałeś zajarać szluga. wylałeś browar na bar, ale on już się nie gniewa, bo przeprosiłeś go i jest ok.
gdy zamówisz u niego wytrawne martini, może i nie umie go zrobić, ale zrobi ci coś lepszego. zrobi ci coś tak zajebistego, że aż postawisz mu za to kolejkę, a on się z tobą napije. nie jest lalusiem z muszką, czarną kamizeleczką i białą koszulą - sorry, ale taki strój jest po pierwsze niepraktyczny, a po drugie strasznie niewygodny. on musi mieć swobodę ruchów, bo, gdy zaczyna flair, każdy centymetr długiego rękawa to pół sekundy wolniejsze ruchy. przelicz to sobie na zbite butelki.
gdy nie wiesz co zamówić, zrobi ci prosty, ale smaczny klasyk - wódkę z red bullem. 10 sekund przygotować, 16-17-18 zeta za sztukę. i nie ma opcji, że nie zasmakuje.
nie lubi, jak nie masz przygotowanych pieniędzy, gdy odbierasz drinka. nie po to stoisz, gdy on go robi, żeby teraz nagle przypomnieć sobie, że nie ma nic za darmo. trochę wyobraźni bracie.
jest ceniony przez szefa. to on ostatnio w sobotę sam zrobił ponad 3 tysiące utargu, jest maszynką do robienia pieniędzy. cudowne dziecko, robi z ludźmi co chce - to najważniejsze.

sinusoida

2009-10-21T13:35:00.001+02:00

każdy dzień to milion porażek i zwycięstw.
masz tak czasem? wiesz, co to obrona baru w sobotę?
obsłużenie każdego klienta, nawet, jeśli jest ich dwudziestu w ciągu 5 minut. jeśli stwierdzisz, że nie chce ci się czekać, i odchodzisz, to przegrałem. tak, widziałem cię, tak, gdybym mógł, nalałbym ci co chcesz, w momencie gdy podszedłeś. tylko że moment wcześniej podeszły dwie inne osoby, a dwa momenty wcześniej było ich do zrobienia jeszcze sześć.
odchodzisz i ja to widzę, i to jest przegrana. pamiętam takie porażki długo, bo jest ich mniej niż zwycięstw. zresztą może tyle samo, może nawet więcej - nie wiem, nie pamięta się tych drugich. obsługa wszystkich jest czymś, czego ode mnie się wymaga - więc robię to najlepiej, jak potrafię i najszybciej, jak potrafię. po pewnym czasie sam przestaję na to zwracać uwagę, bo to rytm, który musi bić jednakowo non stop. bije jednakowo, jest dobrze. ty jesteś zadowolony, ja nie przegrywam.
zwrot drinka - przegrana.
naoglądasz się filmów z jamesem bondem, chcesz wytrawne martini, mimo, że uprzedzam cię, że to specyficzny cocktail. nie wypijasz, chcesz, żeby dolać ci coś, dzięki czemu da się to przełknąć - przegrana.
za słodkie, za kwaśne, za cośtam - przegrana. sorry, przecież każdy ma wypisane na twarzy, co mu zrobić, jak zamawia coś słodkiego, coś kwaśnego, coś wytrawnego. muszę być debilem, żeby nie wiedzieć.
było dobre, ale chcę teraz coś innego - przegrana.
ktoś mnie potrącił, nie złapałem butelki, która już miała siedzieć w dłoni. leży rozwalona na ziemi, a ja słyszę oklaski. przegrana.

i całe szczęście, że po paru miesiącach zaczyna się mieć to już głęboko w dupie.

cwaniak

2009-10-15T01:32:00.001+02:00

obserwowałem go od początku. przyszedł ze znajomymi, coś świrował do jednej kobiety która była z nimi - pewny siebie, wycackany, pizdowaty goguś. podchodzi.
- poproszę piwo.
- jakie?
- najtańsze.
- najtańsze to będzie x, z kija. ok?
- ok. za 5 zł będzie małe?
- ...tak.
nalewam.
- a przepraszam, jak możesz, to weź mi jeszcze trochę dolej nad miarkę.
dolałem. dał mi 4,50 i trzy dwudziestogroszówki. twardo czekał na 10 groszy reszty. ok, każdy kiedyś nie miał kasy.
ale oto przychodzi on, pół godziny później. w dłoni trzyma przepocone pieniądze.
- jeszcze raz małe proszę.
dobrze że chociaż "proszę" jest. nalałem mu równo, specjalnie nie za dużo i nie za mało. za tamte 10 groszy. nie, źle napisałem. nie za tamte 10 groszy, tylko za sposób myślenia. daje mi trzy dwuzłotówki, ogląda szklankę.
- widzę, że coś mi poskąpiłeś tego piwa.- powiedział do mnie, gdy odwróciłem się do niego, żeby oddać mu złotówkę.
ręce mi opadły. już miałem mu wydać i jechać dalej, gdy zauważyłem kątem oka, jak podchodzi jego obiekt zainteresowania. widziałem ładniejsze, ale nieistotne - on widocznie nie, a w tej chwili tylko to się liczyło.
- posłuchaj mnie teraz dobrze, chłopaczku. podchodzisz tutaj, pytasz o najtańsze piwo, bierzesz małe, oczekujesz ode mnie czegoś, nie dając nic w zamian, czekasz na 10 groszy reszty widząc, jaki tutaj mam zapierdol, a teraz jeszcze masz problem, że dostałeś tyle, co wszyscy?
wypierdalaj.

wypierdolił...

pani została.

sen

2009-10-10T21:09:00.002+02:00

gdy przez półtora roku bez przerwy pracuje się w nocy, zaczynasz całkowicie przemeblowywać swoje dotychczasowe życie. nie chodzi już nawet o znajomych czy pory oglądania telewizji, ale nawet jesz inaczej. w momencie, gdy wstajesz o 15, a o 18 idziesz do pracy, nie pozostaje ci wiele czasu oprócz szybkiego prysznica, śniadanioobiadokolacji w postaci jakiegoś fast foodu lub odgrzanego ścierwa z lodówki, doprowadzenia się do względnego porządku i wyjścia do pracy. zaczynasz nie mieć dnia, a w zimę słońce widzisz tylko w momencie, jak wychodzisz do pracy. wszystkie kolejne doby zlewają się w jedną, a ty popadasz w marazm, bo ilekroć wstajesz o godzinie 9/10 rano, czujesz się jak śniący kosmita. ciężko się przestawić, jeszcze ciężej wrócić do starych pór życia. jeden posiłek dziennie, jazda, robota. to nie jest życie...
i to nie jest kwestia jednej nocy wolnej, aby iść spać jak człowiek, o 23 lub 12. nie zaśniesz.

nie wiem co bym zrobił, gdyby nie przyjaciele, którzy o 6 nad ranem też nie mogą zasnąć.

oszustwo

2009-10-08T19:10:00.002+02:00

to nie barmani są oszustami, jeśli już ktoś ma nimi być. pierwszymi ludźmi, którzy wymyślają, kreują i wymuszają wałki są właściciele, menagerzy, kierownicy. duże miasto w polsce, jeden z większych klubów. drogich klubów. kierownik baru, pracujący oczywiście w najlepszych porach i miejscu w klubie: storno, wynik - ponad 1500 zł. fanfary, gratulujemy.
aha, potrafi zrobić aferę, gdy ktoś nie nabije wódki z red bullem. przelewanie absolwenta w butelki po:
a) bolsie
b) wyborowej
c) czarnym smirnoffie?
wszystkie odpowiedzi poprawne. w ten sposób zarabia się 50% więcej na jednej butelce. robimy promocję na wódkę z red bullem? ok, do szklanki nawpychaj lodu tyle, żeby rurka się nie zmieściła. to nie są moje wymysły, są miejsca gdzie dalej tak się robi i tak sie robić będzie, bo o ile my mamy generować pieniądze, to już pieniądze tylko i wyłącznie generują chciwość.

wzajemność

2009-10-05T16:20:00.003+02:00

chcesz mieć barmana na swoim weselu? zadbaj o niego. jeśli przywozisz swój alkohol, wystawiając między innymi grecką brandy która 5 lat czekała na tę okazję, najważniejszą rzeczą jeśli chodzi o bar jest zadowolony barman. nie chcesz przecież, żeby ludzie dostawali tylko wódkę z sokiem, bo niezależnie od umiejętności nie jest to skomplikowany drink. podobnie nie chcesz, żeby 1/3 rumu, koniaku i whisky z baru, który zaopatrzyłeś trafiła do czyjegoś prywatnego barku. ty zadbasz o mnie, a ja zadbam, aby twoi goście mile wspominali czas spędzony przy barze.

kobieta

2009-10-03T04:12:00.003+02:00

parę starych prawd: barmani przyciągają kobiety. kobiety uwielbiają patrzeć na pracę barmanów, flirtować, być zagadywanymi, być dopieszczanymi i gdy walczy się o wywołanie ich wrażenia. kobiety przyciągają facetów. nie ma lepszego sposobu na wywołanie wrażenia u kobiety niż podejść i zamówić "coś dla pani". i tutaj ujawniają się dwa typy barmanów - jedni koncentrują się na pierwszym stwierdzeniu, otaczając się i zabiegając o względy kobiet. pięknych kobiet. inni robią to również - ale dlatego, że czekają, aż zacznie dziać się to, co opisałem w stwierdzeniu drugim. kasa kasa. tutaj już działa psychika barmana jako człowieka; czy zatrzyma się na jakże przyjemnym pierwszym etapie, czy pójdzie dalej.

doktryna

2009-09-30T05:35:00.008+02:00

barman to arystokrata klasy pracującej.

moralność

2009-09-30T02:09:00.001+02:00

nie jestem złodziejem, księdzem, psychologiem, amantem ani prostakiem. a jednocześnie jestem każdym z nich. pytanie natury moralnej: czy pocieszając starszego gościa, który przyszedł do mnie do baru, upił się i zaczął płakać, bo niedawno umarł mu syn, a jednocześnie mając to głęboko w dupie, jestem dobrym, czy złym człowiekiem? pewnie odpowiecie, że dobrze, że go pocieszam, ale niedobrze, że mnie to nie obchodzi. tylko w tym momencie zastanawiam się, czy tego żałosnego, płaczącego frajera obchodzi co o nim myślę, póki go pocieszam? pytanie natury moralnej dwa: czy nalewając sobie red bulla, zamiast red bulla z whisky, którego chciał postawić mi klient, stanę się złodziejem, licząc za swojego drinka tyle samo, co za jego? tak, to jeden z takich, co to się obrazi, że się z nim nie napiłem. i wierzcie mi, od razu wyhaczyłby że coś jest nie tak, gdybym wziął tylko za red bulla. przecież przychodzi tu od tygodnia. gdyby tylko frajerzyna wiedział, ilu takich pierdolców mam dziennie. więc?

wytrzymałość

2009-09-29T13:55:00.001+02:00

espresso + red bull + coca cola. kofeina kofeina kofeina. gdyby nie placebo, nakryłbyś się już dawno nogami. taki miks ma jedną, zajebistą zaletę - stawia na nogi bardzo szybko, i gwałtownie. ma też jedną, zajebistą wadę. od kilku takich może siąść serce. jeśli nie nauczysz się pić tego świństwa, w pracy będziesz bezużyteczny. czy to po piciu do 15, czy po przemęczeniu organizmu. póki jesteś młody, możesz grindować - o zdrowie możesz zacząć martwić się w wieku lat czterdziestu, a wtedy już będziesz miał powody. dlaczego? poczujesz po pierwszych dwóch godzinach od momentu, gdy ta czarna, spieniona trucizna przestanie działać.

sezon

2009-09-28T04:35:00.002+02:00

wiesz, jak to jest, być na nogach 28 godzin? być w pracy 28 godzin? powiem ci. nieprzyjemnie. tak się pracuje w sezonie. restauracjo-pub, otwarty od godziny 9 do ostatniego klienta - jak wygląda taki dzień? zacznę opisywać od poprzedniej zmiany, bo tu nie ma początku ani końca doby. 11:30 - wstajesz, lekko skacowany, ale w dobrym humorze. jest lato, wczoraj miałeś imprezę, dziś masz na 12 do pracy. prysznic. zawijasz szmaty i pojawiasz się w pracy. śniadanie. wczoraj popiłeś z kucharzem, więc dostajesz coś, czego nie powinieneś dostawać jako pracownik. godzina 13 - zaczyna się pora obiadowa. soki, kawy, cappuccino con pana, latte macchiato. oczywiście latte art, bo to nie jest speluna, mimo że dostajesz grosze, czytaj 50 zł/dzień. jazda na softach kończy się o godzinie 18. kolacja. herbata, soki, piwo, drinki. przeważnie digestify do żarcia, cocktaile zaczynają się trochę później. tak czy inaczej - godzina 18, masz szanse na obiad. małe bo małe, kucharz też się nie opieprzał, ale masz. cocktaile, nasiadówy z piwami, koneserzy, dziewczynki chcące drinka z parasolką - od 18 do 2 w nocy. do przyjęcia, biorąc pod uwagę że miałeś na 12 i dopiero od 23 jesteś sam, bez zmiennika. godzina 3 - sprzątnąłeś, rozliczyłeś się, przebrałeś. pół do 4, jesteś na kempingach. wszyscy już są, mało tego, jest i impreza. właściwie to dlaczego się nie napić? tylko się wykąpiesz, tak żebyś ogarnął się w pół godzinki. koniec picia, jest 6:30. zalany kładziesz się spać. zgadnij, kto za dwie godziny wstaje do pracy.

stres

2009-09-27T04:13:00.002+02:00

chyba powinieneś wiedzieć kim jestem. żeby w pełni to zrozumieć, musisz wiedzieć o kilku podstawowych rzeczach - jestem narażony jest na ciągły stres. na pewno kojarzysz obrazek z fabryki, gdzie kobiety w czepkach siedzą przy taśmociągach i poprawiają jeden element w coraz to nowych, napływających produktach. a teraz wyobraź sobie, że jesteś taką kobietą. i teraz wyobraź sobie, że patrzy na ciebie 20 par oczu, które zniecierpliwione obserwują z nudów każdy twój ruch podczas nalewania trzeciej z pięciu warstw w drinku. zapamiętaj je, bo dwie lub trzy pary tych oczu dały ci już pieniądze i przyjąłeś zamówienia. pamiętasz ile komu wydać? a teraz wyobraź sobie, że taśma przesuwa się 3, 4 razy szybciej. i wyobraź sobie że nagle, zupełnie bez ostrzeżenia, ktoś zabiera ci twoje narzędzie pracy, bez którego nie zrobisz nic. to jest stres. jesteśmy uzależnieni od takiego stresu. bez niego nie ma zabawy, robota wlecze się, jarasz szlug za szlugiem, paczkę po paczce. zaczynasz się denerwować. wymyślasz głupie zabawy, sprzątasz bar, polerujesz szkło. o ile pierwsza z tych rzeczy relaksuje, a druga jest pożyteczna, to z żadnej z nich nie masz pieniędzy. a papierosy, które palisz jednego za drugim, dodatkowo wkrótce trzeba będzie kupić.

start

2009-09-25T12:03:00.001+02:00

nie chcę nikogo wystraszyć. nie chcę zniechęcić, bo ostatnią rzeczą jaką pragnę osiągnąć to wygonić ludzi z klubów, restauracji, pubów, kawiarni i dyskotek. wchodząc do baru godzisz się na pewną grę, która toczyć się będzie między mną, a tobą. to gra, która kosztować będzie cię pieniądze, a mnie umiejętności i czas. i moim zadaniem jest, aby ta gra była przyjemna również dla ciebie. pijesz, co ja ci sprzedam. myślisz że to ty wybrałeś, patrząc na butelki za moimi plecami i zastanawiając się na co właśnie masz ochotę. whisky, rum, tequila, gin, koniak, wszystkie likiery świata. wystarczy, że wdajesz się ze mną w rozmowę i wtedy już cię mam. mogę wyciągnąć z twojego portfela ostatni banknot, mogę łaskawie cię oszczędzić albo delikatnie zdoić, abyś zadowolony wyszedł, i przyszedł drugi raz.